Hoe ga je NIET handig om met HSP… en hoe wel!

Bijna twintig jaar geleden ging ik, om te vieren dat mijn ouders 25 jaar getrouwd waren een een reis maken in Vietnam, samen met hen en mijn broer. Ik was nog nooit buiten Europa geweest en keek er erg naar uit. In de weken daarvoor had ik het erg druk met het leren van tentamens voor mijn studie en mijn bijbaan.

In de week voor vertrek had ik vijf tentamens, werkte ik nog drie avonden in het restaurant en moest ik mijn studentenkamer gedeeltelijk ontruimen omdat daar geklust zou worden tijdens mijn afwezigheid. Dit laatste hoorde ik een paar dagen voor vertrek.

Op de avond voor vertrek, werkte ik tot 11.00 uur, pakte mijn reistas in en ruimde ik de laatste dingen in mijn kamer op. Daarna liet mezelf, om 2.00 ’s nachts, doodmoe in bed vallen. Om 6 uur ging de wekker om de trein naar Schiphol te nemen. Nagenoeg uitgeput begon ik aan de trip.

Tijdens de 20 uur durende vlucht naar Singapore kon ik niet slapen, ik was te moe en te onrustig. Aangekomen in Vietnam had ik last van een enorme cultuurschok. Het eten was goed en heerlijk, het land prachtig en de mensen zeer vriendelijk. Maar ik was moe, kon niet goed slapen, had last van mijn darmen en kreeg kleine wondjes die niet goed overgingen. Nu moet je weten dat ik een zeer goede slaper ben en mijn darmen nagenoeg nooit opspelen. Op een gegeven moment stootte ik mijn teen, niets ernstigs maar wel een open wond. Omdat we die dag erna een grote wandeltocht gingen ondernemen zei de gids dat ik beter niet mee kon gaan aangezien de kans op een infectie aan de wond groot was. Ik bleef in mijn eentje in de buurt van het hotel en nam een rustdag. Schreef in mijn reisdagboek en deed verder niets als voor me uitstaren.

Die nacht en de nachten daarna sliep ik beter, de wondjes genazen, mijn darmen werkte weer beter en ik ging meer genieten. Het tij was gekeerd.

Deze periode was een zeer wijze les voor mij. Ik heb tijd nodig om bij te komen na een drukke periode. Iemand met HSP heeft meer tijd nodig dan een gemiddeld iemand. Daar moet je dus rekening mee houden.

Ik heb me voor genomen nooit meer op vakantie te gaan, laat staan reizen, vanuit vermoeidheid. Het is in mijn belang (en dus die van mijn gezin) dat de voorbereidingen tijdig klaar zijn, zodat er ruimte is om uitgerust te vertrekken en ik onverwachtse dingen kan opvangen mocht dat nodig zijn. Naast de les van ‘uitgerust op reis gaan’ heb ik ook geleerd dat ik rekening moet houden met de cultuurschok, zeker als ik vlieg. Neem de tijd om te wennen aan je nieuwe omgeving, dit hebben de meeste mensen nodig. En zeker de mensen die gevoeliger zijn in het verwerken van prikkels.

Heb jij geleerd van de momenten waarop je zoiets overkwam? Hoe ga jij er nu mee om? Voor iemand die hoogsensitief is, is de balans tussen rust en beweging (in welke vorm dan ook) van groot belang. Vooral dan kan je HSP als talent inzetten.

also style every aspect of this content in the module Design settings and even apply custom CSS to this text in the module Advanced settings.

Sta jij in de file?

Een paar dagen geleden was ik bij een buurvrouw die door een moeilijke periode gaat. We hadden die dag een gesprek (van ongeveer een uur lang) over de kansen en mogelijkheden die ze op dat moment had qua huisvesting.

Gisteren kwam ik haar weer tegen en vroeg hoe het ermee stond, of ze de mogelijkheden al onderzocht had. Ze zei verbaasd tegen me, “heb ik het met jouw daarover gehad?”

Mijn buurvrouw is duidelijk overprikkeld.

Er is sprake van overprikkeling wanneer er meer prikkels worden ontvangen dan de hersenen kunnen verwerken. Je hersenen moeten immers alle binnenkomende prikkels verwerken. Als dit er teveel zijn ontstaat er file. Door deze file wordt er belangrijke informatie gemist. En met deze file wordt het denken en reageren op wat er bij je binnenkomt bemoeilijkt. Iedere nieuwe prikkel sluit achter in de file aan, of wurmt zich er tussen.

Omdat er zoveel prikkels zijn op een dag, gebeurt het dat deze verkeerd kunnen worden geïnterpreteerd. Hierdoor worden bepaalde prikkels als belangrijk, onveilig of beangstigend aangemerkt, terwijl ze dat niet zijn.

Als de file langere tijd blijft bestaan kan dit leiden tot ongewenst gedrag. Denk daarbij aan onrust, angst, paniek, het niet goed onthouden van informatie, niet meer horen wat er gezegd is, vermindering van concentratie of het agressiever reageren dan noodzakelijk. Of tot ongewenste emoties als neerslachtigheid of angst. Tot slot kan ook je lichaam reageren met signalen als vermoeidheid, lusteloosheid of spierspanning.

De file moet worden opgelost of in ieder geval er moet een zijweg worden opengesteld. Hoe doe je dat, vraag jij je af? Kom op 11 april naar de interactieve lezing over prikkelverwerking. Er is voldoende tijd om vragen te beantwoorden aan het einde van de lezing. Het start om 20.00 in de bibliotheek van Leusden (Hamersveldseweg 77). Wil je zeker zijn van een plekje, laat het dan weten via ester@betrokkeninbalans.nl

#filevermindering#betrokkeninbalans#blijf bij jezelf#praktischleren

Ik trok de deur achter me dicht en barstte in huilen uit!

Een aantal jaar geleden, kwam er een cliënt bij mij met nek- en hoofdpijnklachten. Tijdens de behandeling vertelde hij een heel heftig verhaal. Hij vertelde hoe het was om in de gevangenis (als politiek gevangene) gemarteld te worden. Na de behandeling was ik helemaal van slag. Ik was enorm geraakt door wat én hoe hij het vertelde.

Echter mijn volgende cliënte zat te wachten, dus ik moest door!

Op dat moment, na die behandeling, bedacht ik me: “ik kan de volgende cliënt niet goed behandelen als ik zelf niet eerst rustig wordt. Mijn aandacht is dan niet waar deze zijn moet.”

Ik maakte de beslissing om eerst zelf rustig te worden, alvorens verder te werken.  Ik vroeg de secretaresse om mijn volgende cliënte te melden dat ik 10 minuten uitliep. Daarna ben ik naar de administratieruimte gelopen, heb de deur achter me dicht getrokken en barstte in huilen uit. Mijn collega’s van de administratie keken mij aan, met verbaasde en bezorgde blikken. Na ongeveer vijf minuten droogden de tranen op. Ik zuchtte diep en deed mijn verhaal aan de collega’s, zodat zij niet bezorgd achterbleven. Ik waste mijn gezicht en kon weer verder werken.

Iedereen is wel eens diep geraakt door een verhaal of gebeurtenis. Hoe ga je ermee om? Zeker als het om werktaken gaat. Geef jij jezelf de ruimte om geraakt te zijn? En om jezelf daarna weer bij elkaar te rapen om door te gaan met de dingen die nodig zijn?

Er is geen ‘beste manier’ van omgaan met emoties, iedereen doet het een beetje anders. Voor mij werkt het om de ‘eerste lading’ meteen te lossen. Ik weet dat als ik dat niet doe, ik er dagen lang last van heb. Er zelfs lichamelijke klachten van kan krijgen.

Hoe werkt dit bij jou? Heb jij je emotionele verwerking helder? En is deze efficiënt?

Wil je hier meer over weten? Donderdagavond 11 april is er een gratis lezing over prikkelverwerking in de bibliotheek van Leusden (Hamersveldseweg 77) tussen 20.00-21.30u.

Je kunt binnenlopen vanaf 19.45 maar als je je aanmeld via ester@betrokkeninbalans.nl ben je zeker van een plaats. Het aantal plaatsen is beperkt.