Een hooggevoelig kind en een gele stoel met…..

Mijn nichtje stuurde mij vandaag een bericht. Ze had een aantal van mijn blogs gelezen en herkende haar dochter in de verhalen over hoogsensitiviteit.

Haar oudste dochter gaat sinds kort naar school. De vierjarige dame vindt het superleuk op school en ze gaat er graag naar toe. Maar het gebeurt regelmatig dat, als ze opgehaald wordt van school, ze over iets kleins enorme stennis maakt. En ’s nachts wordt ze een aantal keer wakker, waarbij ze het hele huis opschut.

Hoogsensitiviteit is een karaktereigenschap, waarbij je gevoelig bent voor de prikkels uit de omgeving, je ziet (hoort, voelt) ze meer en verwerkt ze dieper. Stel je daarbij voor dat je in plaats van gele stoel, niet alleen de stoel ziet maar daarbij ook, het bruine vlekje op de zitting, de weggeschrapte verf op drie van de vier poten, de oneven ruimte tussen de spijlen van de rugleuning en de scheur op de armleuning. Het zijn de details die het beeld van de stoel compleet maken voor iemand die hoogsensitief is. Een hoogsensitief persoon ziet dus niet alleen de stoel, maar alles wat erbij zit. En dat met alle voorwerpen in een kamer. En alle mensen in een ruimte. Dit is uiteraard een voorbeeld, maar zo werkt het wel. Iemand die minder gevoelig is, zal de stoel zien, en waarschijnlijk dat hij geel is en misschien dat er een vlekje op zit.

Dit voorbeeld hierboven gaat over zien, maar je hebt ook nog het horen van prikkels, het voelen van emoties enz.

Als een kind in een nieuwe situatie komt, bijvoorbeeld voor het eerst naar school gaat, krijgt het ineens heel veel nieuwe prikkels te verwerken. Zoveel dat ze het bijna niet aankan. Dit kan (tijdelijk) ten koste gaan van nachtrust, humeur of intellectuele of sociale vermogens. Als je dit weet als ouder kun je er rekening mee houden. Als er een ontploffing plaatsvindt omdat jij het verkeerde drinken klaarzette, kan dat de spreekwoordelijke druppel zijn die de emmer doet overlopen. Dé prikkel die maakte dat het teveel is.

Een ouder die weet dat zijn of haar kind overprikkeld is, zal vermoedelijk minder snel boos worden op zo’n ontploffing na een schooldag. Bij boosheid ontstaan er immers nog meer prikkels die verwerkt moeten worden. Dit maakt dan dat het verwerken ervan nog meer tijd kost. Je weet immers dat het kind overprikkeld is en niet bezig is met een pestcampagne tegen jou. Dit betekent uiteraard niet dat je alles moet laten gebeuren, er blijven grenzen binnen ontploffingen!

Er is geen ultiem recept voor de juiste reactie, die wisselt per kind, per ouder en per situatie. Enkele tips die je echter mee kunt nemen zijn:

  • Geef het kind de ruimte de overprikkeling eruit te gooien, bespreek mogelijk daarna even of het op een andere manier had gekund?
  • Leg op een rustig moment uit, wat er gebeurde, zodat het kind het kan begrijpen. Misschien lukt dit niet meteen, maar het is mijn ervaring dat ze hierin heel snel leren.
  • Zoek samen met je kind activiteiten waarvan jullie beide weten dat het prikkels verlaagd. (Het ene kind, gaat naar zijn kamer om te tekenen, de ander blijft in de woonkamer en speelt luidruchtig met de knikkers en weer een ander pakt een spelletje of staart naar buiten). Dit is geen strafplek of bezigheid, maar een uitrustplek of uitrustmoment.
  • Geef je kind tijd en ruimte om de prikkels te verwerken, bouw voldoende rustmomenten in. Als je kind net naar school gaat, houd dan de weekenden rustig, zodat er tijd en ruimte is (in een bekende omgeving) om bij te komen
  • Leer je kind dat dit past bij hem of haar, dat het niet goed of slecht is en leer ze dat ze stap voor stap verder komen, in het verwerken van de prikkels
  • Let op dat je niet alle prikkels vermijdt, je wilt het kind juist gedoseerd leren er mee om te gaan, dat kan alleen als ze er aan blootgesteld wordt, soms in een prikkelarme omgeving en soms in een prikkelrijk omgeving.

Kun je iets met deze tips? Wil je nog meer weten en eventueel sparren met anderen. Kom dan naar de interactieve lezing: Hoogsensitiviteit, hoe ga jij er goed mee om.

Deze vindt plaats aanstaande donderdag 6 juni. Om 20.00- 21.30 in theehuis Mon-Chouette in Leusden. Aanmelden kan via www.betrokkeninbalans.nl .

De kosten zijn €25,- per persoon, inclusief een kopje thee of koffie en wat lekkers.

Tips voor een hoogsensitieve werknemer en zijn collega’s 😉

Hoogsensitief is een karaktereigenschap. Zoals sommige mensen lang zijn en andere klein, heeft ieder mens een bepaalde mate van gevoeligheid voor het opnemen en verwerken van prikkels uit de omgeving. Sommige mensen zijn hoogsensitief (20-35%), andere gemiddeld (41-49%) en sommige laagsensitief (20-35%).

Iemand die hoogsensitief is, neemt prikkels (lees ook details) sneller waar, is eerder overprikkeld (mede omdat er zoveel prikkels binnenkomen) en verwerkt alles wat er binnenkomt extra diep (tijdrovend).

Intussen op de werkvloer…..

Marco werkt in een groot bedrijf, hij deelt zijn werkkamer samen met een leuke collega Maurice. Hij kan prima opschieten met Maurice, ze overleggen vaak en er is regelmatig tijd voor een grap. Maurice is echter leidinggevende, dat houdt in dat er frequent mensen bij hem voor het bureau staan.

Marco is introverte, rustige man met veel humor. Hij is een goede werknemer met een hoogsensitieve karaktereigenschap, die al jaren het bedrijf kosten bespaard en die ook innoverend werkt. Hij kan zijn ‘oog voor detail’ en ‘het zien wat er nodig’ is prima inzetten voor de organisatie. Hij is creatief en kan al zijn ideeën kwijt aan mensen die extraverter zijn dan hij. Zoals bijvoorbeeld Maurice die geregeld Marco’s ideeën verder de organisatie inbrengt. Om zo waardevol te zijn heeft Marco echter wel een rustige werkruimte nodig, weinig afleiding, weinig prikkels.

Dit is echter een probleem want Maurice is leidinggevende en dat houdt in dat er regelmatig collega’s de kamer binnenwalsen met een probleem. Omdat Marco veel details ziet en hoort, neemt hij zeer subtiele signalen van iedereen die binnenkomt waar en moet deze verwerken. Dit houdt hem regelmatig van het werk. Hoe kan hij het beste hiermee omgaan?

Tips voor Marco (en alle Marco’s onder jullie)

  • Ga af en toe op een andere kamer werken, zoek een rustige ruimte op, of begin iets eerder dan de rest.
  • Geef aan wat je nodig hebt aan rust en ruimte en stel zonodig een compromis voor, verlies daarbij de noden van ‘Maurice’ niet uit het oog. Bijvoorbeeld tijdstippen waarop de deur een uur dicht gaat om ongestoord te werken.
  • Wat Marco heel goed kan is mensen zoeken die zijn werk voor hem ‘verkopen’. Zoek deze mensen in je bedrijf, let wel op dat ze niet met alle eer gaan strijken. Je moet jezelf neer blijven zetten in een organisatie.
  • Blijf jezelf de vraag stellen welke signalen/details zijn echt van belang en leer hoe je de niet belangrijke details los kunt laten. Je hoeft niet met alle details wat te doen, sterker nog dan verzand je erin.
  • Zoek regelmatig even een rustige plek op om de prikkels te verwerken, denk aan wandelen tijdens de lunch in het park of staar af en toe uit het raam.

Tips voor Maurice (en alle collega’s van een Marco)

  • Sluit eens wat vaker de deur van de kamer, of spreek tijden af waarop mensen kunnen binnenlopen en wanneer niet.
  • Neem de mensen die binnenkomen even mee, uit de kamer.
  • Blijf de goede ideeën van Marco naar voren brengen en benoem ieders aandeel daarin, daarmee wordt zowel jij als Marco beter en daarmee de organisatie. Een goedlopend bedrijf is immers een team prestatie.
  • Weet dat een ander tijd een ruimte nodig heeft, door die de ander regelmatig te gunnen, blijft de sfeer op de kamer optimaal en dat bevordert de werkprestaties.

Heb jij wat aan deze tips? Wil je er meer van weten?

Op donderdagavond 6 juni 2019, om 20.00-21.30u is er een interactieve lezing over hoogsensitiviteit waarbij er aandacht is voor ‘hoe ga jij om met HSP op het werk’.

De titel van de lezing is: ‘Hoogsensitiviteit, hoe ga jij er goed mee om?’

Deze lezing is vooral geschikt voor mensen die (vermoeden dat ze) hoogsensitief zijn of mensen die veel omgaan met anderen die hoogsensitief zijn.

Je gaat naar huis met goede tips, kennis en ervaring.

Wil jij hierbij zijn?

Donderdagavond 6 juni 2019, om 20.00-21.30u

Locatie is Mon-Chouette, Leusbroekerweg 25-b te Leusden.

Kosten voor deze avond zijn € 25,-, dit is inclusief een kopje thee of koffie. Aanmelden is noodzakelijk gezien het aantal zitplaatsen, dit kan hier.

Zorg dat je er bent om 19.45, dan kun je met een kopje koffie of thee en iets lekkers plaatsnemen voordat we starten om 20.00.

Er zijn voldoende parkeerplaatsen aan de straatzijde van het gebouw. Met de fiets is de ingang via de kanaalkant te bereiken.

Tot dan?

Liefs Ester

 

Hoe ga je NIET handig om met HSP… en hoe wel!

Bijna twintig jaar geleden ging ik, om te vieren dat mijn ouders 25 jaar getrouwd waren een een reis maken in Vietnam, samen met hen en mijn broer. Ik was nog nooit buiten Europa geweest en keek er erg naar uit. In de weken daarvoor had ik het erg druk met het leren van tentamens voor mijn studie en mijn bijbaan.

In de week voor vertrek had ik vijf tentamens, werkte ik nog drie avonden in het restaurant en moest ik mijn studentenkamer gedeeltelijk ontruimen omdat daar geklust zou worden tijdens mijn afwezigheid. Dit laatste hoorde ik een paar dagen voor vertrek.

Op de avond voor vertrek, werkte ik tot 11.00 uur, pakte mijn reistas in en ruimde ik de laatste dingen in mijn kamer op. Daarna liet mezelf, om 2.00 ’s nachts, doodmoe in bed vallen. Om 6 uur ging de wekker om de trein naar Schiphol te nemen. Nagenoeg uitgeput begon ik aan de trip.

Tijdens de 20 uur durende vlucht naar Singapore kon ik niet slapen, ik was te moe en te onrustig. Aangekomen in Vietnam had ik last van een enorme cultuurschok. Het eten was goed en heerlijk, het land prachtig en de mensen zeer vriendelijk. Maar ik was moe, kon niet goed slapen, had last van mijn darmen en kreeg kleine wondjes die niet goed overgingen. Nu moet je weten dat ik een zeer goede slaper ben en mijn darmen nagenoeg nooit opspelen. Op een gegeven moment stootte ik mijn teen, niets ernstigs maar wel een open wond. Omdat we die dag erna een grote wandeltocht gingen ondernemen zei de gids dat ik beter niet mee kon gaan aangezien de kans op een infectie aan de wond groot was. Ik bleef in mijn eentje in de buurt van het hotel en nam een rustdag. Schreef in mijn reisdagboek en deed verder niets als voor me uitstaren.

Die nacht en de nachten daarna sliep ik beter, de wondjes genazen, mijn darmen werkte weer beter en ik ging meer genieten. Het tij was gekeerd.

Deze periode was een zeer wijze les voor mij. Ik heb tijd nodig om bij te komen na een drukke periode. Iemand met HSP heeft meer tijd nodig dan een gemiddeld iemand. Daar moet je dus rekening mee houden.

Ik heb me voor genomen nooit meer op vakantie te gaan, laat staan reizen, vanuit vermoeidheid. Het is in mijn belang (en dus die van mijn gezin) dat de voorbereidingen tijdig klaar zijn, zodat er ruimte is om uitgerust te vertrekken en ik onverwachtse dingen kan opvangen mocht dat nodig zijn. Naast de les van ‘uitgerust op reis gaan’ heb ik ook geleerd dat ik rekening moet houden met de cultuurschok, zeker als ik vlieg. Neem de tijd om te wennen aan je nieuwe omgeving, dit hebben de meeste mensen nodig. En zeker de mensen die gevoeliger zijn in het verwerken van prikkels.

Heb jij geleerd van de momenten waarop je zoiets overkwam? Hoe ga jij er nu mee om? Voor iemand die hoogsensitief is, is de balans tussen rust en beweging (in welke vorm dan ook) van groot belang. Vooral dan kan je HSP als talent inzetten.

also style every aspect of this content in the module Design settings and even apply custom CSS to this text in the module Advanced settings.

Sta jij in de file?

Een paar dagen geleden was ik bij een buurvrouw die door een moeilijke periode gaat. We hadden die dag een gesprek (van ongeveer een uur lang) over de kansen en mogelijkheden die ze op dat moment had qua huisvesting.

Gisteren kwam ik haar weer tegen en vroeg hoe het ermee stond, of ze de mogelijkheden al onderzocht had. Ze zei verbaasd tegen me, “heb ik het met jouw daarover gehad?”

Mijn buurvrouw is duidelijk overprikkeld.

Er is sprake van overprikkeling wanneer er meer prikkels worden ontvangen dan de hersenen kunnen verwerken. Je hersenen moeten immers alle binnenkomende prikkels verwerken. Als dit er teveel zijn ontstaat er file. Door deze file wordt er belangrijke informatie gemist. En met deze file wordt het denken en reageren op wat er bij je binnenkomt bemoeilijkt. Iedere nieuwe prikkel sluit achter in de file aan, of wurmt zich er tussen.

Omdat er zoveel prikkels zijn op een dag, gebeurt het dat deze verkeerd kunnen worden geïnterpreteerd. Hierdoor worden bepaalde prikkels als belangrijk, onveilig of beangstigend aangemerkt, terwijl ze dat niet zijn.

Als de file langere tijd blijft bestaan kan dit leiden tot ongewenst gedrag. Denk daarbij aan onrust, angst, paniek, het niet goed onthouden van informatie, niet meer horen wat er gezegd is, vermindering van concentratie of het agressiever reageren dan noodzakelijk. Of tot ongewenste emoties als neerslachtigheid of angst. Tot slot kan ook je lichaam reageren met signalen als vermoeidheid, lusteloosheid of spierspanning.

De file moet worden opgelost of in ieder geval er moet een zijweg worden opengesteld. Hoe doe je dat, vraag jij je af? Kom op 11 april naar de interactieve lezing over prikkelverwerking. Er is voldoende tijd om vragen te beantwoorden aan het einde van de lezing. Het start om 20.00 in de bibliotheek van Leusden (Hamersveldseweg 77). Wil je zeker zijn van een plekje, laat het dan weten via ester@betrokkeninbalans.nl

#filevermindering#betrokkeninbalans#blijf bij jezelf#praktischleren

Ik trok de deur achter me dicht en barstte in huilen uit!

Een aantal jaar geleden, kwam er een cliënt bij mij met nek- en hoofdpijnklachten. Tijdens de behandeling vertelde hij een heel heftig verhaal. Hij vertelde hoe het was om in de gevangenis (als politiek gevangene) gemarteld te worden. Na de behandeling was ik helemaal van slag. Ik was enorm geraakt door wat én hoe hij het vertelde.

Echter mijn volgende cliënte zat te wachten, dus ik moest door!

Op dat moment, na die behandeling, bedacht ik me: “ik kan de volgende cliënt niet goed behandelen als ik zelf niet eerst rustig wordt. Mijn aandacht is dan niet waar deze zijn moet.”

Ik maakte de beslissing om eerst zelf rustig te worden, alvorens verder te werken.  Ik vroeg de secretaresse om mijn volgende cliënte te melden dat ik 10 minuten uitliep. Daarna ben ik naar de administratieruimte gelopen, heb de deur achter me dicht getrokken en barstte in huilen uit. Mijn collega’s van de administratie keken mij aan, met verbaasde en bezorgde blikken. Na ongeveer vijf minuten droogden de tranen op. Ik zuchtte diep en deed mijn verhaal aan de collega’s, zodat zij niet bezorgd achterbleven. Ik waste mijn gezicht en kon weer verder werken.

Iedereen is wel eens diep geraakt door een verhaal of gebeurtenis. Hoe ga je ermee om? Zeker als het om werktaken gaat. Geef jij jezelf de ruimte om geraakt te zijn? En om jezelf daarna weer bij elkaar te rapen om door te gaan met de dingen die nodig zijn?

Er is geen ‘beste manier’ van omgaan met emoties, iedereen doet het een beetje anders. Voor mij werkt het om de ‘eerste lading’ meteen te lossen. Ik weet dat als ik dat niet doe, ik er dagen lang last van heb. Er zelfs lichamelijke klachten van kan krijgen.

Hoe werkt dit bij jou? Heb jij je emotionele verwerking helder? En is deze efficiënt?

Wil je hier meer over weten? Donderdagavond 11 april is er een gratis lezing over prikkelverwerking in de bibliotheek van Leusden (Hamersveldseweg 77) tussen 20.00-21.30u.

Je kunt binnenlopen vanaf 19.45 maar als je je aanmeld via ester@betrokkeninbalans.nl ben je zeker van een plaats. Het aantal plaatsen is beperkt.